နှင်းဝေ

မတိုက်ခတ်

ဘဲ ချမ်းတဲ့

ဒီလိုညထဲ

ငြိမ်သက်တဲ့

ရေ

ကမ်းစပ်

မှာ

လွမ်းဖွဲ့

ကဗျာကိုဆိုညည်း

မယ်

ကန်ရေပြင်

ထက်က

လရောင်ဟာ

မကြည်လင်မပြတ်သား

အဝေး(ဟိုတုန်းကလို)ဆီ

မှာ

(မင်းနဲ့ကိုယ်)ကိုယ်

ရေးရေးလေးမြင်

ရဲတဲ့

(တွေ့ထိနေချင်ရုံလေး) မင်းပုံ

လွှား

(ကိုယ်ပြတင်းတံခါးမှာ) လေး

ကို

(နှင်းပွင့်တွေ) ကိုယ်

ထွေးပွေ့ထားချင်

တယ်)

(မွှေးပျံလာရင် ပိုလွမ်း

တယ်) နှင်းရယ်

ညယံမှာ

ဂစ်တာသံလေး

ဝဲပျံ

နေ (လေညှင်းများရယ် နမ်းရှိက်မယ်)

ကို

နှုတ်ခမ်းကပွင့်အန်

ကျတဲ့

အထီးကျန်က

ဗျာ (ငြိမ်သက်မှုနဲ့)လေး

တွေ

(ညရဲ့အသံ) ကိုယ်

မင်းအတွက်ပေးချင်

တယ်)

(လွမ်း‌တေးကိုကူဖြည့်ပေး

ကွယ်) နှင်းရယ်

ည(မွှေးပျံလာရင် ပိုလွမ်းတယ်)

ရှည်

နှင်း (လွမ်း‌တေးကိုကူဖြည့်ပေးကွယ်)

ဝေ

ည(မင်းရှိနေရင်သိပ်ကောင်းမယ်)

ရှည်